Blog De spiegel waar we liever niet in kijken

16. jul, 2017

De vele vluchtelingen die we dagelijks in de media zien, het is hartverscheurend. Vele initiatieven ontstaan om mensen op te vangen, om ze te helpen waar mogelijk. Ook vele tegengeluiden zijn te horen. Angst voor criminaliteit, voor gebrek aan banen of huisvesting voor de eigen bevolking lijken daarbij de boventoon te voeren, maar ook het willen behouden van een zekere vertrouwdheid en overzichtelijkheid in hetgeen we al kennen. We creëren hiermee een cocon voor zelfbescherming. Een stuk afbakening van verworven (materiële) rijkdom. Maar het zet ons vast in ons kunnen handelen vanuit het hart.

De beelden die ons bereiken via social media, televisie, computer en krant, zorgen ervoor dat we voor onszelf op zoek gaan naar oorzaak en gevolg. Gevoed door verschillende belangen, laat men ons gemakkelijk in de waan dat de oorzaak van de vluchtelingenstroom ver weg te zoeken is. De brandhaarden in het Midden Oosten staan daarbij bovenaan. Zijn wij echter niet mede de veroorzakers van die brandhaarden? Heeft een meerderheid van ons niet telkens gekozen voor regeringen die vooral wilden investeren in eigen economie en in eigen volk en het volk van Europa, de schil om ons heen? Is het gevolg, namelijk de vluchtelingenstromen richting ons, niet vooral terug te herleiden naar de oorzaak dat wij als Westerse economie jarenlang primair voor onze eigen belangen zijn gegaan en weinig hebben geïnvesteerd in anderen? Vergeef me de “Wij-vorm” waarin ik spreek, maar ieder individu die dit leest is onderdeel van een collectief. Via ons politiek stemgedrag, onze keuzes voor handelspartners en belangen, maar in het klein ook vanwege het stilzwijgen van onze “sociale” mening in groepsverband, zijn we langzaam afgegleden naar de situatie waarin we nu zitten. Zijn we echter niet allemaal mens, maken we niet allemaal onderdeel uit van dezelfde wereld, van het zelfde universum? Ik denk het wel. En in eenheid, met doorzettingsvermogen en met zelfvertrouwen kunnen we ook veel ten positieve veranderen. De oneerlijke verdeling van de wereldbronnen en middelen bovenop de keuze voor het eigen belang, heeft tot de huidige situatie geleid. Op korte termijn blijft dit een gegeven. Op langere termijn kunnen we toe naar een eerlijker verdeling. Dit vraagt om investering vanuit het hart, om een structurele bijdrage (en niet alleen in geld, maar in duurzame investeringen). Het is nog niet te laat: Een andere wereld helpen creëren, begint bij ons zelf. Laat dit een waarschuwing zijn. De spiegel waar we liever niet inkijken, kan gelukkig nog flink worden opgepoetst en kan gaan blinken voor toekomstige generaties!

Taco Houkema, 9 september 2015